Travel Journal

Highway to China

(Tuesday 9 July 2013) by Bas
Highway to China

Nadat we het mooie maar toeristische Luang Prabang achter ons hebben gelaten is het rechtdoor naar de grens.
Q1.jpg
De heuvels worden bergen en ook de mensen gaan er anders uit zien. Het leven is waarschijnlijk wat harder in de bergen maar nog steeds blijft iedereen zo gastvrij maar iets minder uitbundig dan in het vlakke land. Alleen de soep blijft het zelfde, hoewel heerlijk verlangen we toch naar iets nieuws. Gelukkig komt Inge weer als eerste boven en is de tijgermug verslagen.

De grens is een makkie en bijna geautomatiseerd. Je stopt je paspoort in een machine en je krijgt een voorbedrukt papier uitgespuugd. Het was even onduidelijk waar we heen moesten, we zijn geen auto maar ook geen voetganger. Een oplossing werd snel gevonden en we deden eerst ons trucje bij de voetgangers, de juiste stempels, tegen het verkeer weer terug en in de rij voor de auto's en nog meer stempeltjes. Mijn paspoort glom van trots van al die aandacht.

China is hetzelfde maar ook zoveel anders. Er is een middenklasse die je in Laos niet hebt, ze maken meer herrie en een puinhoop van de wc's. Volgens mij gaat er een fysieke prikkel door het lijf van een chinees hoe viezer de wc hoe eenvoudiger ze hun behoefte kunnen doen. Iedereen zit gewoon naast elkaar in dezelfde geul, je ruikt het al van geruime afstand. Bij ons gaan alle spieren verkrampen maar de chinees krijgt er geen genoeg van denk ik. Gelukkig zijn er overal prima hotelletjes en hoeven we het niet te lang op te houden. Het is een feest om chocola te maken van het gekriebel hier. Alle ezelsbruggetjes worden uit de kast gehaald. Inge had wat basis woorden geleerd maar haar uitspraak laat wat te wensen over en de mensen blijven na een prachtige volzin van haar met grote vragende ogen je aankijken. Heb je dan met handen en voeten duidelijk gemaakt wat je wilt herhalen ze de volzin volgens ons precies op eenzelfde manier. Maar goed dat moedertje natuur ons hier niet geboren heeft laten worden, we hadden nooit leren praten. Dit hoeft echter geen probleem te zijn voor de communicatie. We kwamen net voor lunchtijd, 11uur, door een klein dorpje. Nu was het volgende dorp 35 km verderop en een flinke heuvel dus wilden we nog een soepje scoren. Nog even wennen aan hoe restaurantjes er uit zien in China kijk je naar waar mensen bij elkaar zijn om te eten. Er was een groepje dames aan het eten en dus fietsten wij er op af. Het bleek gewoon een vriendinnenclubje te zijn die allemaal wat lekkers hadden meegenomen. Wij moesten ook mee eten wat natuurlijk erg leuk was.
image.jpg
Dan is het wel jammer dat je geen chinees spreekt maar ons handen en voeten werk zorgde ook voor heel veel plezier! Ze drinken hier overal thee en het goudgele vocht zat in mooi limonade glazen. Wij kregen natuurlijk ook een glaasje maar thee was het niet, je kon er een flinke brand mee starten! Zuipen dat de dames konden! Inge deed wel mee met elke proost ronde, het eerste woord chinees dat we leerden, maar bevochtigde slecht haar lippen. Ik was zo stom om mee te drinkenx-|. Vreselijk zitten feesten met de dames maar de laatste 50 km nadat we na een foto ronde afscheid hadden genomen moesten wel uit de tenen komen. Dit is echter wel waarvoor je reist, dit soort ontmoetingen blijven je bij! Met Inge heb je wel een goede binnenkomer, ze willen allemaal op de foto met "the huge blond women from Holland". Niet helemaal flatterend maar soms wel handig:-)

Jing-Hong was de eerste plaats van betekenis die we tegen kwamen in China.
Jing-Hong
Jing-Hong
Ook de eerste grote plaats na Bangkok met hoogbouw, verkeerslichten en luchtvervuiling. We hadden een prachtig kamertje naast het Mekong cafe waar een oud collega (capgemini) van Inge neergestreken blijkt te zijn en pizza's is gaan bakken. De vorige ex collega kwamen we tegen in Laos en was gaan koffie branden toen hij genoeg had van het interim management vak. Ik heb haar eerst laten beloven dat ze wel mee terug gaat. Behalve dat we daar weer echt brood hebben gegeten en natuurlijk een uitstekende pizza hebben we ons nog met heerlijke BeerLao vermaakt tot in de kleine uurtjes:-p. Het was enorm gezellig en diepe discussies of god nu wel of niet discrimineerde. De vraag was of een thai in de hemel kon komen. We zijn eruit gekomen en we hebben het Dave genoemd. Je hebt managers van meidengroepen die keurig zijn samen gesteld, een blonde, donkere etc zodat iedereen zich met iemand kan identificeren. Zo heeft Dave, wat overigens wel een team is, verschillende religies bedacht, voor ieder wat wils maar uiteindelijk komt het op hetzelfde neer0:-). Met voldoende drank hadden we zo de hele wereld problematiek onder controle. Hoewel erg gezellig hadden de benen het toch wel lastig de volgende dag, na 60 km bergop hebben we een hotelletje genomen, we vonden het genoeg.

Iemand vroeg voordat we weg gingen en naar onze fietsen stond te kijken gaat dat niet gauw kapot zo'n snaar. Nee hoor antwoordde ik die is gemaakt van koolstofvezels voordat die kapot gaat... Daar moet ik op terug komen! We hebben nu bijna 4000 km gereden en op het moment dat ik aan ga zetten om een druk kruispunt over te steken hoor ik "knap" en lag de riem als dood vogeltje midden op het kruispunt. Ze moeten het hebben horen donderen in Keulen>:-(. Nu had ik gelukkig nog een riem bij me en konden we weer door. In Cheng Du hoop ik dat de nieuwe riem en voorblad klaar liggen op het postkantoor ( Hulde aan Marco Meijerinck en Marco de Wit van Bike4travel voor weer een redding! ).:-)
Dat levert ze weer een etentje op deze keer Aziatisch nadat ze de vorige keer Indiaas hadden verdiend nadat Kermit overreden was met de heftruck.

Na Jinghong door gefietst naar Dali, een soort combinatie van Madurodam en Volendam maar dan met nog meer Chinezen. De Chinezen vinden het fantastisch! Hele tourgroepen worden hier losgelaten geleid door een dame in traditionele kledij, echt vreselijk maar wel een attractie om te zien. De Pagoda's hier vlakbij zijn wel erg bijzonder en daar hebben we met plezier onze rustdag doorgebracht.
Q2.jpg
Op de weg er naar toe nog de lokale markt bezocht. Je kunt er je kunstgebit kopen of laten repareren en een bril uit de bak proberen waar je het beste door ziet. Voor de rest de Chinese winkel in het kwadraat, je kijkt je ogen uit!

Nu weer verder naar het noorden, eerst Lijiang, daarna Shangri la en uiteindelijk Chengdu.

Iedereen weer bedankt voor de replays het telkens weer een feestje om reacties te lezen tot de volgde update!

Gr Bas & Inge

  • Mooie verhalen by Leo en Jeannette
  • genieten by Trudi Vink
  • schrijver by Robert Eikema
    • Schrijver by Bas &Inge
  • 你好 by Ageeth
  • geweldig by teun en ellie
  • China by Ingeborg en Martin


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2020 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active